ประวัติความเป็นมา

ประเทศไทยเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นประเทศที่มีภูมิประเทศและชายหาดที่สวยงาม เป็นดินเดนแห่งพุทธศาสนา และผู้คนก็มีความโอบอ้อมอารี แต่ทว่า ยังคงมีประชากรที่อาศัยอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศที่ประสบปัญหากับความยากไร้ขาดแคลนอย่างต่อเนื่อง อันเป็นผลมาจากภัยธรรมชาติ ทั้งปัญหาอุทกภัยจากแม่น้ำโขงท่วมเข้ามาในที่ดินทำกิน บ้านเรือนที่อยู่อาศัยต้องพังทลายไปพร้อมกับกระแสน้ำ แต่ในบางปีก็ประสบกับปัญหาความแห้งแล้งทุรกันดารจนเกษตรกรไม่สามารถทำการเพาะปลูกพืชผลได้  อีกทั้งความช่วยเหลือจากทางภาครัฐฯ ก็เข้าไปไม่ทั่วถึงจึงไม่เพียงพอที่จะบรรเทาความเดือดร้อนของพี่น้องที่ต้องประสบกับความทุกข์ยากไร้ที่อยู่อาศัยได้  ฉะนั้นรายได้เฉลี่ยต่อปีของแต่ละครอบครัว ประมาณ 350 สวิสฟรังค์  ซึ่งไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ ดังนั้นเด็กๆจึงจำเป็นต้องออกจากโรงเรียนเพื่อมาช่วยพ่อแม่ทำงานหาเงินมาจุนเจือครอบครัว

เมื่อครั้งที่มาดามแจ๊คเกอรีน โคเชอร์ ได้ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานกลุ่มสมาคมคนไทยในเจนีวา

โดยในระยะแรกนั้นที่ทำการตั้งอยู่ในเมืองเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ได้มีโอกาสเดินทางมาศึกษาและดูงานในประเทศไทยอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ได้ตระหนักถึงผลกระทบจากปัญหาความยากจน ขาดแคลน ที่มีต่อวิถีชีวิตของประชาชนในภูมิภาคนั้นๆ

ในช่วงปี 2000 ถึง 2005 มาดามแจ๊คเกอรีน โคเชอร์ ได้ใช้ทุนส่วนตัวจัดทำโครงการเพื่อสาธาราณะประโยชน์ต่างๆมากมาย อาทิเช่น  โครงการรก่อสร้างศูนย์ดูแลสุขภาพ,โครงการก่อสร้างโรงอาหาร,โครงการก่อสร้างห้องสมุด,การจัดระบบน้ำประปาให้สามารถดื่มได้ในโรงเรียน,จัดหาอุปกรณ์การเรียนการสอน จัดหาเสื้อผ้าและอาหารสำหรับนักเรียน

ด้วยเหตุนี้มาดามโคเชอร์จึงได้จัดตั้งสมาคม ดีใจ “Diichai” ขึ้นมาเพื่อทำสาธารณะประโยชน์ และจากประสบการณ์ที่สั่งสมมาในอดีตทำให้มาดามโคเซอร์ มั่นใจว่า สมาคมฯ จะสามารถขยายความช่วยเหลือในปัจจัยสำคัญเพื่อการดำรงชีพไปยังผู้ที่ยังขาดแคลน เพื่อให้บรรลุถึงป้าหมายของสมาคมฯ

เพียงน้ำใจจากท่านในการช่วยสนับสนุนโครงการของสมาคมฯ ก็จะสามารถทำให้พวกเค้าเหล่านี้ได้มีอนาคตที่ดีขึ้น ช่วยให้เด็กๆเหล่านี้ไม่ต้องไปช้ชีวิตเร่ร่อนตามข้างถนน ในบางคราอาจถูกล่อลวงให้ติดยาและถูกบังคับขายแรงงาน อีกทั้งยังนำไปถึงปัญหาของการเป็นโสเภณีเด็กอีกด้วย